Ημερολόγιο

στην ουρά περιμένω
επιστροφή χρόνου 
κι είναι κι αυτό κατασπατάληση
γιατί δεν παύουν να περνούν οι ώρες

Διήγημα

Με το που άνοιξα τα μάτια μου, κατάλαβα ότι η απεργία λόγου θα τελείωνε την ίδια εκείνη μέρα. Το ήξερα βέβαια από την αρχή ότι αργά ή γρήγορα θα αναγκαζόμουν να μιλήσω. Δε νοείται πλέον άνθρωπος να μη βγάζει λέξη για τόσες πολλές μέρες. Πίστευα, όμως, ότι τα γεγονότα θα είχαν κατακάτσει μέσα μου πριν το τέλος της διορίας. Είχα μάλιστα, ο ανόητος, την κρυφή ελπίδα ότι στο ενδιάμεσο θα προλάβαινα να καλύψω και τα κενά γέλιου που είχα αφήσει τον τελευταίο καιρό. Είχαν μαζευτεί τόσα πολλά που, σε περίπτωση που δεν τα αναπλήρωνα μέσα σε διάστημα δύο μηνών, υπήρχε κίνδυνος ολικής αφαίρεσης του δικαιώματός μου αυτού. Δεν ήμουν διατεθειμένος να διακινδυνεύσω κάτι, το οποίο είχε κερδηθεί με χίλιους κόπους από τους γονείς μου όταν εγώ ήμουν ακόμα μωρό, για πολλούς λόγους.

Περισσότερα...

Σκέψη

Θα το πω σε όλους. Στον καθένα με τον τρόπο του. Στον αδερφό μου χαλαρά. Την ώρα που πίνουμε μπίρες. «Ανδρέα, είμαι γκέι.» Θα κατεβάσει μια γερή γουλιά να κερδίσει χρόνο και δε θα πει τίποτα. Δε μιλάει ποτέ για τα προσωπικά των άλλων. Τα αφήνει να εξελιχθούν και είναι πάντα εκεί για τη νεκροψία. Στη μαμά λάου-λάου.

Περισσότερα...

Ποίημα

1.

Τα κολλαριστά λευκά εσώρουχα της γειτόνισσάς μου ήρεμα ξαπλωμένα επάνω στο σχοινί. Τα αλλοπρόσαλλα δικά μου παράξενα ακροβατούν, συγκρατούμενα μόνο από τα μανταλάκια της μαμάς.

Περισσότερα...

Διήγημα

(συνέχεια από Σύλλογοι, μέρος πέμπτο)

...

Το ρολόι χτύπησε πέντε φορές. Πετάχτηκα από το κρεβάτι έντρομος. Ο εκπρόσωπος των σταθερών εκφωνούσε ήδη το λόγο του: «Η πόλη να παραμείνει ως έχει. Το αρνητικό κλίμα που επικρατεί θα ξεπεραστεί μόνο μέσω της σταθερότητας και της υπομονής όλων μας». Ο λόγος στους ανατρεπτικούς: «Να καεί η πόλη. Μόνο έτσι θα ξεπεραστεί το αρνητικό κλίμα και θα μπορέσουμε όλοι μας να αναγεννηθούμε δυνατότεροι και καλύτεροι μέσα από τις στάχτες μας». Ο εκπρόσωπος των μετριοπαθών στο βήμα. Ανασηκώνει ελαφρώς τους ώμους του: «Ας γίνει ό,τι είναι να γίνει». Το εθιμοτυπικό μέρος της διαδικασίας έχει φτάσει στο τέλος του.

Περισσότερα...

Σκέψη

Στριφογυρίζω. Δε με χωράει ο τόπος. Θέλω να βγω έξω. Στο δρόμο. Δεν ξέρω που να σταθώ. Και που να ‘ξερα δηλαδή, σιγά μην προλάβαινα να σταθώ. Έξι άχρηστες ώρες στο σχολείο. Κωλοβάρεμα. Τις μισές ώρες γεμίζω τα βιβλία με σκιτσάκια, τις άλλες κοιμάμαι όρθιος. Καμιά φορά δεν κρατιέμαι και σκάω με το κεφάλι στο θρανίο. Έχει κάνει γούβα, σου λέω.

Περισσότερα...