Ημερολόγιο

Απ’ όλα που με έμαθες
θα προτιμούσα
ένα μάθημα υπομονής
στην αίθουσα αναμονής σου
να μπορώ ήσυχα
να σε περιμένω

Διήγημα

Πέντε παρά τέταρτο και νιώθω το στόμα μου γεμάτο αίμα και δόντια. Η τελευταία μπουνιά με άφησε αναίσθητη στο χαλάκι του μπάνιου για δεκαέξι τουλάχιστον ώρες. Ρίχνω μια ματιά τριγύρω μήπως τον δω. Συνήθως παραφυλάει σε κάποιο από τα απέναντι διαμερίσματα. Κρύβεται πίσω από τις κουρτίνες και πετάγεται πάνω μου όταν νομίζει ότι τον έχω ξεχάσει. Όπως εχθές το βράδυ. Με παρακολουθούσε από νωρίς το απόγευμα. Σίγουρα απόρησε την ώρα που έβγαλα απ’ το κρεβάτι το σεντόνι και το κάρφωσα στον τοίχο απέναντι από την μπαλκονόπορτα.

Περισσότερα...

Σκέψη

Σηκώθηκες δυο ώρες νωρίτερα. Μούλιασες τα αφυδατωμένα μούτρα σου σε ενυδατικές, κερώθηκες – τρόπος του λέγειν – από την κορυφή μέχρι τα νύχια, σχημάτισες το άψογο τοξωτό φρύδι, φώναξες και την κοπέλα να βερνικώσει τα άκρα σου. Πρέπει να είσαι αψεγάδιαστη. Το βράδυ έχεις ραντεβού.

Περισσότερα...

Ποίημα

Οδηγάς στη Βουλιαγμένης ενώ θα ‘πρεπε να ‘χες πάρει ταξί

κι έχεις ακόμα τη γεύση από ‘να φιλί που δεν ξέρεις από που ‘ρθε

και η γλώσσα σου κολλάει στο στόμα που ‘χει γίνει τσαρούχι

και τότε βρίσκει να σκάσει βόμβα στον εγκέφαλό σου

Περισσότερα...

Σκέψη

Δεν είναι μόνο δική σου η Αθήνα. Είναι και δική μου. Γεννήθηκα εδώ όπως εσύ. Εσύ, που με σταματάς για εξακρίβωση σχεδόν κάθε μέρα. Τι κοιτάς σα χάνος την ταυτότητά μου; Με καθυστερείς. Χτυπάω κάρτα στη δουλειά. Θα χάσω το λεωφορείο. Με καρφώνεις όταν ανεβαίνω. Τραβάς την τσάντα σου μπροστά αν στέκομαι πίσω σου.

Περισσότερα...

Ποίημα

Ο μπαμπάς τους παγιδεύτηκε σε ένα φαύλο παιχνίδι ανοργασμικής κατανάλωσης, καθώς τα ράφια γεμίσανε προϊόντα αξίας μικρότερης μιας σοκολάτας, αλλά και διάρκειας μιας σοκολάτας.

Περισσότερα...