Ημερολόγιο

Όταν ο παππούς μιλάει με δύο φωνές
διστάζω στο άνοιγμα της πόρτας
μην ξέροντας να τον διακόψω ή όχι
είναι οι μόνες φορές που πιστεύω σε θεό

Διήγημα

Το ήθελα πολύ αυτό το ποδήλατο. Το αποζητούσα από τότε που γυρνούσαμε πεζή από το νησί και πλάι μας έπλεε ένα καταμαράν πάνω στο οποίο παραθέριζαν δύο κροκόδειλοι. Ολημερίς τρωγόντουσαν σαν τα σκυλιά, ο ωκεανός είχε γεμίσει με κομματάκια από το δέρμα τους που επέπλεαν σα σημαδούρες.

Περισσότερα...

Σκέψη

Τι να λέμε τώρα; Μεθυσμένα ήταν τα παιδιά. Δεν έφταιγαν. Ξημερώματα όταν βγήκαν απ’ το τσιπουράδικο πήρε το μάτι τους τον μπόγο με το χαρτόνι που έγραφε «ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΕΔΩ. ΜΗΝ ΚΑΤΟΥΡΑΤΕ», θυμήθηκαν το γνωστό «Δεν κολυμπάμε στην τουαλέτα σας, μην κατουράτε στην πισίνα μας» και ξέσπασαν σε γέλια και πειράγματα. Επικράτησε ένας πανικός, μέχρι που πήραν χαμπάρι ότι ο μπόγος κουνιόταν, συνειδητοποίησαν πως όντως κοιμόταν άνθρωπος εκεί, χαμήλωσαν το βλέμμα κι έφυγαν.

Περισσότερα...

Ποίημα

Και που μου χάρισες μορφή,

όχι, για πες μου τι κατάλαβα.

Τρέμω την ώρα που ανάβει η μέρα.

Λιγοστές, μακρινές φίλες

γεννημένες από άτυχες τύχες

Περισσότερα...

Τραγούδι

Lucy drank the day before

thought she’d picked me up

at Noel’s Christmas store

white midday still in my lap

and as she passed by the tree to fix lunch

I glimpsed my balls hanging on a branch

Περισσότερα...

Διήγημα

Τον καιρό πριν το μεγάλο σεισμό μοιραζόμασταν τον ίδιο χώρο, ένα κουτί ένα επί δύο. Τα βράδια αναγκαζόμασταν και κοιμόμασταν με βάρδιες. Όχι γιατί δε χωρούσαμε. Εσύ άλλωστε δε φημιζόσουν για το ύψος σου τότε. Κι από την άλλη εγώ διήνυα την περίοδο εκείνη κατά την οποία είχα απογυμνωθεί από την ηλικία μου τελείως

Περισσότερα...