Ημερολόγιο

Τρελό μου όνειρο δε σε αφήνω
να με αφήσεις.
Με προσέλαβαν να σε υπηρετώ
να προσπαθώ και ΄γω όπως και τόσοι άλλοι
να σε κρατάω στον αφρό να μη βουλιάζεις

Είσαι ο σκληρά εργαζόμενος άνθρωπος. Σαν το σκυλί δουλεύεις όλη μέρα, γυρίζεις σπίτι αργά, και ξεθεωμένος κάθεσαι να φας μπροστά στην ανοιχτή τηλεόραση. Βλέπεις εκπομπές που σε χαλαρώνουν: reality shows, talk shows, ρεπορτάζ στις ειδήσεις για γεννητούρια σε ζωολογικούς κήπους και, φανατικά, ανταποκρίσεις Θεόδωρου Ανδρεάδη Συγγελάκη. Μ’ αυτές ξεχνάς όλη την κούραση της ημέρας. Τον τελευταίο χρόνο, η δουλειά είναι πεσμένη, γυρίζεις νωρίτερα, προλαβαίνεις τα παράθυρα των ειδήσεων και ενημερώνεσαι κιόλας. Τελευταία έχουν λυσσάξει με την κατάσταση στον Άγιο Παντελεήμονα. Η περιοχή γέμισε μετανάστες, οι Έλληνες κάτοικοι ξεσηκώθηκαν – φοβούνται να βγουν απ’ τα σπίτια τους – στραφήκαν ενάντια στους ξένους, μπλεχτήκαν και κάποια ακροδεξιά στοιχεία, σημειώθηκαν βίαιες επιθέσεις σε αλλοδαπούς, βγάλανε και το Μιχαλολιάκο δημοτικό σύμβουλο. Όταν έρχεται ο κουμπάρος να δείτε κάνα ματσάκι κάθεστε με τα παιδιά και τα συζητάτε.

Ο κουμπάρος στέκεται στο πλευρό του αδύναμου Έλληνα πολίτη που βλέπει τη γειτονιά του να μετατρέπεται σε γκέτο, του γονιού που ανησυχεί ότι τα παιδιά του θα πέσουν θύματα επιθέσεων γυρνώντας απ’ το φροντιστήριο, του καταστηματάρχη που βλέπει τις πενιχρές εισπράξεις του να γίνονται λεία ληστών. Θεωρεί δεδομένο ότι η αύξηση της εγκληματικότητας οφείλεται στους μετανάστες. Δικαιώνει τις αντιδράσεις των κατοίκων, κι αυτός στη θέση τους το ίδιο θα έκανε. Κι αν υπάρχουν κάποιες παράπλευρες απώλειες είναι γιατί δε γίνεται αλλιώς. Η αστυνομία αδιαφορεί, οι κάτοικοι πήραν την κατάσταση στα χέρια τους.

Ο μικρός σου γιος αντιδρά. Απαιτεί μέριμνα της πολιτείας για τους μετανάστες. Καταδικάζει τους χρυσαυγίτες, αν τους είχε μπροστά του θα τους έσπαγε τα μούτρα. Σιχαίνεται τους Ελληνάρες που πετούν αυγά και βάζουν το ράδιο τέρμα να παίζει Η Ελλάδα Ποτέ δεν Πεθαίνει. Είναι όλοι τους ζώα, απάνθρωποι, ρατσιστές, φασίστες. Οι μετανάστες είναι ΆΝΘΡΩΠΟΙ, άνθρωποι που ήρθαν εδώ για να ένα καλύτερο αύριο. Είναι πρόσφυγες και οι Έλληνες που ξέρουν από προσφυγιά θα έπρεπε να τους βοηθούν, να τους υπερασπίζονται, να τους προστατεύουν, να τους δίνουν το δικαίωμα να ασκούν ελεύθερα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.

Ο μεγάλος σου γιος μιλάει για υποκινούμενη εγκληματικότητα, ένα οργανωμένο σχέδιο μεγαλοεγκληματιών με σκοπό την υποβάθμιση της περιοχής και συνέπεια την πτώση της αγοραστικής αξίας και το ξεπούλημα των ακινήτων αντί πινακίου φακής. Όταν η περιοχή αναβαθμιστεί, τα ίδια αυτά ακίνητα θα πωλούνται πλέον πανάκριβα.  Αναφέρεται στις περιπτώσεις του Γκαζιού και του Ψυρή ή ακόμα του Μπρονξ της Νέας Υόρκης, που με την χρήση παρόμοιων μεθόδων πρόσφατα εξευγενίστηκαν. Οι κάτοικοι, οι χρυσαυγίτες και οι μετανάστες είναι απλά πιόνια σε ένα παιχνίδι από το οποίο κανείς τους δεν πρόκειται να βγει νικητής.

Εσύ εντοπίζεις το πρόβλημα στην ανύπαρκτη μεταναστευτική πολιτική της χώρας. Η Ελλαδίτσα φιλοξενεί έναν τεράστιο όγκο μεταναστών που ήρθαν εδώ με την αφανή βοήθεια των χωρών τους – οι οποίες ξεφορτώθηκαν ανέργους, και τώρα λαμβάνουν το συνάλλαγμά τους – κι εγκλωβίστηκαν εδώ μη μπορώντας να φτάσουν στους τελικούς τους προορισμούς. Μοιράζεις το μερίδιο ευθύνης σε όλους. Οι κυβερνήσεις είναι ανίκανες, η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει την πάπια. Προτείνεις καλύτερη φύλαξη των συνόρων. Να θεωρηθούν τα σύνορά μας σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτοί που βρίσκονται μεσοπέλαγα μέσα σε βάρκες δουλεμπόρων να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Να επαναστατήσουν στις χώρες τους, να διεκδικήσουν εκεί μια καλύτερη ζωή, να ξεστραβωθούν και να δουν ότι δεν μπορεί ο καθένας τους να γεννάει δέκα παιδιά επειδή έτσι λέει το Κοράνι.

Όλοι σας όμως ζείτε στα προάστια. Κι όταν αρχίζει το ματς, το βουλώνετε.