Ημερολόγιο

κάθε πρωί σου γράφω ένα ποίημα 
που το ίδιο βράδυ σβήνω
γιατί έχεις προλάβει ήδη
και το έχεις ξεπεράσει

Έχουμε και λέμε. Από έρωτα δεν πεθάναμε. Μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, από πείνα δε θα πεθάνουμε. Από κοινή ηλιθιότητα, ναι, θα πεθάνουμε. Μαζική μαλακία στον εγκέφαλο. Σκληρό κάλο στο μυαλό. Τη φούντα από το τσαρούχι που εξέχει πάνω δεξιά.

Οι Έλληνες (μη βιαστείς, μαλάκα, να με διακόψεις· κι άλλοι τα ίδια σκατά είναι, αλλά εγώ θέλω τώρα, γαμώ την τρέλα μου, να μιλήσω για τους Έλληνες) στη μεγάλη τους πλειονότητα πάσχουν από εύφημη νοητική υστέρηση. Φυσικό επακόλουθο της διαχρονικής έλλειψης μόρφωσης σε συνδυασμό με το, γνωστό σε όλους μας, «φαινόμενο του κλασικού του μαλάκα του Έλληνα».

(Googlάρω στο μεταξύ τη λέξη «φαινόμενο» προς αναζήτηση ενός κατάλληλου συνοδευτικού επιθέτου, συναντώ πληθώρα αποτελεσμάτων σχετικών με κάποιο ομώνυμο τραγούδι του Βασίλη Καρρά, αφήνω γυμνό το ουσιαστικό και εμμένω στις σύντομες ευκολονόητες παραγράφους, καίτοι (όχι η Γαρμπή) έχω καταληφθεί από ένα φόβο μην τυχόν και εμφανίζεται πλέον κι η ονειροτρυπίδα μου όταν οι συμπατριώτες μου εισάγουν το όνομα του Καρρά στο google. Μη μεγαλοπιάνεσαι.)

Είναι πολλοί. Εσύ, μανάρι μου, δεν τους συναντάς συχνά. Δεν κυκλοφορούν στους χώρους που συχνάζεις. Αλλά στο λέω εγώ που διαθέτω μια υποτυπώδη νοητική οξύτητα (κι ας είμαι κατά τ’ άλλα ένας κάφρος και μισός). Είναι ακόμα κι αυτοί που τολμούν να ψελλίσουν: «Ναι αλλά..». Βρίσκονται με το ένα πόδι μέσα σ’ αυτήν την οργάνωση η οποία, φως φανάρι, ιδρύθηκε για να υμνήσει τις χαρές της ουρολαγνείας.

«΄Ανθρωποι» με κατάλοιπα υποτακτικής συμπεριφοράς σε κυριαρχικές προσωπικότητες παρανόησαν το αρχικό σύνθημα της εν λόγω οργάνωσης (Boys of the golden shower/get pissed/Let it pee/Let it pee/Pee on me..Yeah baby, pee on me) και αποφάσισαν να αναλάβουν ενεργητικό ρόλο. Μεταφορικά βέβαια, γιατί στο κρεβάτι παρέμειναν παθητικές αδερφές.

(Ομοφυλόφιλοι και όχι, εραστές των ευφημισμών και όχι της πραγματικής λειτουργίας της γλώσσας, για άλλη μια φορά, και για μία ακόμα αργότερα, κάντε μου τη χάρη.)

Και κάπως έτσι βρεθήκαμε να πέφτουμε απ’ τα σύννεφα παρασυρόμενοι από τα αγόρια της χρυσής βροχής.

Όσο για μένα, έχοντας από καιρό απαρνηθεί οποιαδήποτε εθνική ταυτότητα μαζί με αυτή του ανθρώπου, δεν τρέφω ελπίδα καμία. Είστε όλοι σας ηλίθιοι. Άντε το 83% σας.

(Παρακαλώ να εμφανιστεί το εναπομείναντα 17% του πληθυσμού διότι έχει πέσει ανορθόδοξη μοναξιά και αγαμία. Τέλος, για να προλάβω τ’ αγόρια της χρυσής βροχής: «Ναι, με γάμησε αράπης και τα λέω αυτά. Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα».)