Ημερολόγιο

Όταν ο παππούς μιλάει με δύο φωνές
διστάζω στο άνοιγμα της πόρτας
μην ξέροντας να τον διακόψω ή όχι
είναι οι μόνες φορές που πιστεύω σε θεό

Δεν θέλεις να έρχεσαι πια εδώ, στο ποντικόσπιτό μου, είπε μεταξύ σοβαρού κι αστείου –ένα μήνα τώρα προσπαθούσε να πιάσει έναν αρουραίο που ‘χε τρυπώσει στο σιφόνι σε ένα απ’ τα δίπλα δωμάτια. Χαμογέλασα και σηκώθηκα να τον αγκαλιάσω. Ήταν σκυμμένος πάνω απ’ το τραπέζι και ψαχούλευε κάτι δίσκους. Βρήκε αυτόν που έψαχνε και τον έβαλε να παίζει: Δύο γαρδένιες για εσένα.

Περισσότερα...

Ένα μήνα και πολλά συμβούλια με τους ειδικούς αργότερα, η λίστα με τους φίλους της Όλγας έμοιαζε με εκείνα τα πολλά υποσχόμενα μπαρ, όπου ο αριθμός των αρσενικών ξεπερνά το εβδομήντα τοις εκατό του συνολικού πληθυσμού. Αποτέλεσμα που είχε επιτευχθεί με την ευγενική παρότρυνση της Βάσιας:

Περισσότερα...

Με το που έγραψε facebook στο google θυμήθηκε τον Παναγιώτη, τον αριστεριστή με τις πολυκατοικίες. Και την υπόσχεσή της να μην φακελωθεί ποτέ και για κανένα λόγο σ’ όλα αυτά τα δίκτυα που κοροϊδεύανε μαζί. Της χτυπούσε άσχημα που τώρα δεν θα κρατούσε το λόγο της. Αλλά σάμπως αυτός είχε κρατήσει το δικό του;

Περισσότερα...

Όταν βγαίνει η Όλγα στο δρόμο, τα πεζοδρόμια τρίζουν. Από αναστάτωση. Όχι επειδή είναι καμιά βουβάλω. Στο πέρασμά της οι άντρες πέφτουν ντόμινο. Τις περισσότερες φορές δηλαδή. Όταν φοράει τα μίνια της, τα τακούνια της και αφήνει τη χαίτη να παιχνιδίζει ελεύθερα με τα κωλομέρια της. Γιατί όταν βγαίνει έξω με την ξεχασμένη φόρμα του Μάκη και τη χαίτη κρυμμένη στον κατεβασμένο μέχρι τα αυτιά σκούφο, μόνο κάτι στραβοί πέφτουν πάνω της.

Περισσότερα...

Είχε μέρες που παρατηρούσε εκείνο το ψάρι. Στην αρχή αδιάφορα. Από περιέργεια. Μετά ανησυχία. Καθόλου δεν του είχε δώσει σημασία όταν το είχαν πρωτοφέρει μέσα σε μια πλαστική σακούλα μαζί με κάτι άλλα ψώνια από το σουπερμάρκετ. Συχνά-πυκνά, όμως, την ώρα που αυτός προσπαθούσε να ανακαλέσει τον επόμενο μονόλογό του, αντιλαμβανόταν με την άκρη του ματιού του μια έντονη κινητικότητα μέσα στη δεξαμενή. Του αποσπούσε λίγο την προσοχή, αλλά τι να κάνει; Ψάρι ήταν. Δε μπορούσε να του επιβληθεί η ακινησία.

Περισσότερα...