Ημερολόγιο

κάθε πρωί σου γράφω ένα ποίημα 
που το ίδιο βράδυ σβήνω
γιατί έχεις προλάβει ήδη
και το έχεις ξεπεράσει

Και που μου χάρισες μορφή,

όχι, για πες μου τι κατάλαβα.

Τρέμω την ώρα που ανάβει η μέρα.

Λιγοστές, μακρινές φίλες

γεννημένες από άτυχες τύχες

Περισσότερα...

Ελευθερία έκφρασης θα πει

πως είμαι εγώ ελεύθερη

να πω τη μαλακία μου

πως είσαι όμως και εσύ

 

Εσύ το παρακάνεις όμως

και κρύβεσαι πίσω απ’ αυτήν

και επιτίθεσαι στους φίλους μου

Περισσότερα...

Είναι τρεις μήνες κοντά

που δεν κατεβαίνω κέντρο

Εκεί κατοικεί

ο αποστεωμένος ζητιάνος

με το χαρτόνι

που φωνάζει πεινάω

Περισσότερα...

Είσαι ένα τεράστιο στόμα

που χάσκει και σκορπάει

κατηγορίες δεξιά κι αριστερά

(λέξεις που στριμώχνονται

μαζί με τις οικείες τους)

και απειλείς ότι θα βάψεις τα χέρια σου με αίμα

ή χρησιμοποιείς φωνή παθητική

Περισσότερα...

Οδηγάς στη Βουλιαγμένης ενώ θα ‘πρεπε να ‘χες πάρει ταξί

κι έχεις ακόμα τη γεύση από ‘να φιλί που δεν ξέρεις από που ‘ρθε

και η γλώσσα σου κολλάει στο στόμα που ‘χει γίνει τσαρούχι

και τότε βρίσκει να σκάσει βόμβα στον εγκέφαλό σου

Περισσότερα...