Ημερολόγιο

σκάβω λάκκους
θάβω μέρες
πολλές χωρούν
στον ίδιο
επιμελώς θρηνώ
την κάθε μία
την επόμενη

Είναι τρεις μήνες κοντά

που δεν κατεβαίνω κέντρο

Εκεί κατοικεί

ο αποστεωμένος ζητιάνος

με το χαρτόνι

που φωνάζει πεινάω

Και το τοστ που του έδωσα

μου ‘κατσε στο λαιμό

Γιατί η αλήθεια είναι

ότι το πιο πολύ

το ‘φαγα εγώ

 

Είναι τρεις μήνες κοντά

που θέλω να σου αγοράσω

ένα καπέλο

αλλά ντρέπομαι

να μην έχει να φάει αυτός

κι εγώ να ψωνίζω

αξεσουάρ απ’ την Ερμού

Και θέλω να σου γράψω

ένα ποίημα

αλλά και να σε αγαπήσω

ντρέπομαι

 

Είναι τρεις μήνες κοντά

που κάθομαι στην καρέκλα

του γραφείου και ψαλιδίζομαι

Κι αν δεν ήταν βουβά

τα κομμένα μέλη μου

θα κρέμαγα κι εγώ

μια μεγάλη ταμπέλα

που θα φώναζε πονάω

Και θα στεκόμασταν

στα φανάρια να πουλάμε

χαρτομάντιλα παρέα