Ημερολόγιο

Όταν ο παππούς μιλάει με δύο φωνές
διστάζω στο άνοιγμα της πόρτας
μην ξέροντας να τον διακόψω ή όχι
είναι οι μόνες φορές που πιστεύω σε θεό

Κοιτάει το μπρίκι, να μη χυθεί ο καφές,
γελάει, τραγουδάει, μας φέρνει καλοκαίρια.

Η γριά μας καφετζού μετράει ως το έξι.
Όλοι το ξέρουν. Εγώ το ξέρω. Κανείς δεν ζητά
επτά ή οχτώ φουσκάλες.
Καφέ βαρύ γλυκό ελληνικό ή τούρκικο,
επίτηδες έξω χύνει η καφετζού
για να ‘ρθουν τα καράβια μας μέσα.
Η γριά μας καφετζού δεν ξέρει το ήτα
μα σαν έχει κέφια, πετάει το μπρίκι,
διαβάζει ριζικά.