Ημερολόγιο

Διήγημα

Από πολύ μικρός ακόμα, αισθανόμουν συχνά μια ακατανίκητη ανάγκη να κουρνιάζω σε στενάχωρα μέρη. Στην αρχή, χωνόμουν κάτω απ’ το παιδικό μου κρεβάτι. Αργότερα, που το μέγεθός μου δε μου το επέτρεπε πια, στην ντουλάπα και, μεγαλώνοντας, όταν δηλαδή μία τέτοια συμπεριφορά δε μπορούσε πλέον να δικαιολογηθεί με το πρόσχημα του παιχνιδιού, η ανάγκη μου αυτή εξυπηρετούντο κάτω από βαριά σκεπάσματα όπου παρέμενα προσποιούμενος ασθένεια, η οποία και με τον καιρό «έμαθε» όντως να συντονίζεται με την ανάγκη μου αυτή.

Περισσότερα...

Τρελό μου όνειρο δε σε αφήνω
να με αφήσεις.
Με προσέλαβαν να σε υπηρετώ
να προσπαθώ και ΄γω όπως και τόσοι άλλοι
να σε κρατάω στον αφρό να μη βουλιάζεις

Κείμενα

Στροφές

Γούστα